1956 Brussel, 26 april: geboorte van François Schuiten, zoon van architect Robert Schuiten en Marie- Madeleine De Maeyer. François heeft nog vijf broers en zussen. 1968 In het Brusselse Don Bosco-college zit hij in de klas met Benoît Peeters, met wie hij weldra het tijdschriftje GO opricht. 1973 Op 3 mei publiceert Pilote de allereerste strip van F.Schuiten: Mutation, vijf pagina's in zwart-wit. 1975 Schuiten begint aan de stripopleiding aan het Brusselse Institut St-Luc, onder leiding van Claude Renard. 1977 Carapaces is F. Schuitens eerste grote werk (aan het scenario werkte zijn broer Luc mee), in Métal Hurlant. Flipper Trip verschijnt in het eerste nummer van Le 9ème rêve, een collectieve uitgave van de St-Luc-studenten. 1978 Schuiten debuteert in A Suivre met het korte verhaal La terre creuse (ook met zijn broer Luc). Hij hervat ook het contact met Benoît Peeters, terug in Brussel na een filosofie-studie in Parijs 1980 Huwelijk met Monique Toussaint, met wie hij vier kinderen krijgt: Harold, Adrian, Arthur en Louna. Verschijnen van het album De medianen van Cymbiola, een samenwerking met Claude Renard. 1981 Verschijnen van het album Carapaces en de portfolio Express (met Renard). 1982 Le rail, nog een samenwerking met Renard. In A Suivre begint het verhaal De muren van Samaris, het eerste deel De Duistere Steden. Eerste affiches en zeefdrukken. 1983 IIn september start, samen met de albumuitgave van De muren van Samaris, de voorpublicatie van De koorts van Urbicande (met B. Peeters). Samaris komt in het jaarlijstje van beste 20 boeken van het magazine Lire. 1984 De machinisten, beelden voor de film Gwendoline van C. Renard en F. Schuiten. 1985 Schuiten krijgt voor De koorts van Urbicande de Alfred voor beste album van het jaar op het stripfestival van Angoulême, en publiceert Zara, deel 2 van de Holle aarde-cyclus. 1986 Schuiten is te gast op de Biënnale van Venetië, met een expositie van stripplaten en grote pasteltekeningen. 1987 In januari verschijnt het album De archivaris, gevolgd door De toren, beide op scenario van B. Peeters. De toren wordt bekroond met de grote prijs van het festival van Sierre (CH). Begin van de medewerking aan de film Taxandria van Raoul Servais. 1988 In april verschijnt De weg naar Armilia (met Peeters). Voor de expositie Cités-ciné in Montreal ontwerpt Schuiten de scenografie La ville imaginaire. 1989 Plagiat!, getekend door Goffin op scenario van Schuiten & Peeters, bekroond met de Prix RTL. Grote scenografie voor het Festival du Polar in Grenoble, in oktober. 1990 Le musée des ombres, een spektakeltentoonstelling van Schuiten en Peeters, huldigt het Centre National de la Bande Dessinée et de l'Image van Angoulême in. Het evenement reist later naar Sierre, Brussel, en tenslotte naar de Grande Halle in La Villette (Parijs). De verzamelband Le musée A. Desombres (met Peeters) en het album Nogegon, derde deel in de Holle aarde-cyclus (met broer Luc). Begin van de medewerking aan de virtuele animatiereeks Les Quarxs van Maurice Benayoun. 1991 Anne Balthus tekent Dolores op scenario van Schuiten & Peeters. 1992 Op de wereldtentoonstelling van Sevilla geeft Schuiten vorm aan het Luxemburgse paviljoen. In de Duistere steden-reeks verschijnt Brüsel (met Peeters). 1993 Herinneringen aan het eeuwige heden (een variatie op de Taxandria-film van Servais) en De echo der steden verschijnen. In Brussel opent het metrostation Hallepoort, dat is geïnspireerd op de architectuur van Brüsel. Schuiten tekent een voorpagina van Time Magazine. 1994 In oktober wordt in Parijs het metrostation Arts et Métiers geopend,naar ontwerp van Schuiten. Bijdrage aan de multimediale tentoonstelling Les métamorphoses de Nadar in de Brusselse Botanique (samen met C. Renard, T. Umbreit en B. Peeters). 1995 Kinderboek Het scheve meisje (met Peeters). Maakt omslag en illustraties voor Paris au XXe siècle, een postuum ontdekte roman van Jules Verne. Scenario voor docu-fictie Le dossier B. (met Peeters en W. Leguebe). 1996 Het scheve kind, De gids der duistere steden en het essay L'aventure des images: de la bande dessinée au multimédia (steeds met Peeters) verschijnen. Lancering van de internetsite www.urbicande.be. 1997 Boek Van Autrique-huis tot imaginair huis. 1998 Scenografie voor het museum 'Mundaneum' in Bergen. 1999 Album De schaduw van een man (met Peeters). Medewerking aan het scenario van de film Le dernier plan van B. Peeters. 2000 Opening van Der Planet der Visionen op de wereldtentoonstelling van Hannover. Dit paviljoen, geënsceneerd door Schuiten, krijgt meer dan vijf miljoen bezoekers over de vloer. Scenografie en kostuumontwerp voor de opera La Cenerentola in de Koninklijke Muntschouwburg. In Grenoble is er de musical L'affaire Desombres (samenwerking met Peeters en componist Bruno Letort); het boek Voyage en Utopie geeft een overzicht van Schuitens scenografisch werk. 2001 Van L'affaire Desombres wordt een fictieve documentaire gemaakt. Met Franco Dragone is er het theaterproject Fly. Voor de Brusselse Stichting voor Architectuur realiseren L. en F. Schuiten een grote retrospectieve tentoonstelling rond het werk van hun in 1987 overleden vader Robert. 2002 In januari krijgt Schuiten de grote prijs van het festival van Angoulême voor zijn hele oeuvre. Van De onzichtbare grens verschijnt het eerste deel (met Peeters). 2003 Schuiten is voorzitter van het dertigste festival van Angoulême. Spektakel-tentoonstelling Le théâtre des images. Scenografie en kostuums voor de hiphop-vertoning Six fous enquête de hauteur van Farid Berki. Schuiten levert de glasramen voor de Brusselse Sint-Jozefskerk, waarvan zijn vader de architect was. Illustratie voor de Petit Larousse Illustré, waarin Schuiten, F. als emma wordt opgenomen. 2004 Deel 2 van De onzichtbare grens. Grote tentoonstelling van origineel werk in het museum van Cherbourg. Opening van het gerestaureerde Maison imaginaire in Brussel, het oude Autrique-huis van V. Horta.