FRANCOIS SCHUITEN (°1956, Brussel) wordt wereldwijd erkend als één van de interessantste hedendaagse tekenaars. Deze veelzijdige Belgische artiest is actief in diverse disciplines, maar het beeldverhaal blijft zijn favoriete uitdrukkingsvorm. Zijn elegant grafisch universum wordt geïnspireerd door het tijdperk van Nadar, Jules Verne en Victor Horta.
Hoewel hij afkomstig is uit een architectenfamilie kiest hij voor een stripopleiding aan Sint Lucas in Brussel. Daar krijgt hij les van Claude Renard, met wie hij later De Medianen Van Cymbolia en De Rail realiseert. Met zijn broer Luc tekent hij de cyclus van De Holle Aarde, en samen met zijn jeugdvriend Benoît Peeters werkt hij aan
De Duistere Steden, zijn belangrijkste reeks. Boeken als De Koorts Van Urbicande, Brüsel of De Toren worden algemeen beschouwd als hoogtepunten van de moderne stripcultuur.
Schuiten legt zich ook toe op het bedenken van scenografieën, zoals voor De Imaginaire Stad (Montreal) en Le Musée Des Ombres (Angoulême, Sierre, Brussel en Parijs). Hij werkt mee aan paviljoenen op de Wereldtentoonstellingen van Sevilla en Hannover, en verzorgt de inrichting van metrostations in Brussel en Parijs. Schuiten ontvangt in 2002 de "Grand prix de la bande dessinée d'Angoulême" voor zijn volledige oeuvre.
Klik hier voor een chronologische biografie van François Schuiten.


BENOIT PEETERS (°1956, Parijs) haalt zijn Licentiaat in de Filosofie aan de
Sorbonne en studeert aan de Ecole Pratique des Hautes Etudes onder leiding van Roland Barthes. Na de publicatie van twee romans legt hij zich toe op een brede waaier van genres : essays, biografieën, geïllustreerde verhalen, fotoromans, film, televisie, luisterspelen, en natuurlijk het beeldverhaal. Als Hergé-specialist publiceert hij verschillende standaardwerken, zoals recent nog Hergé, Zoon Van Kuifje. Hij schrijft verschillende essays over het stripverhaal en het storyboard, maar ook over Hitchcock, Valéry en Nadar. Sinds 1980 werkt hij samen met François Schuiten aan de succesreeks De Duistere Steden. Hij schrijft ook scenario's voor andere
striptekenaars, zoals Patrick Deubelbeiss, Alain Goffin, Anne Baltus en Frédéric Boilet. Samen met fotografe Marie-Françoise Plissart publiceert hij verschillende spraakmakende fotoromans. Hij draait ook drie kortfilms, en de langspeelfilm Le Dernier Plan. Samen met Schuiten werkt hij mee aan diverse tentoonstellingen en scenografieën.


DE DUISTERE STEDEN is een reeks van een vijftiental verhalen waar Schuiten en Peeters samen aan werken. Van bij de start in 1980 geniet de reeks een ruim internationaal succes, en de boeken worden, naast het Frans en het Nederlands, nog in een tiental andere talen uitgegeven. Diverse albums worden in binnen- en buitenland bekroond.
De verhalen spelen zich af in een parallel universum, waarin tal van 'vaak architecturale- verwijzingen' naar onze wereld verwerkt zijn. Elk nieuw verhaal versterkt de interne coherentie van De Duistere Steden, die enn op hol geslagen spiegelbeeld van onze wereld vormen. Hoewel de relatie tussen beide werelden mysterieus blijft, zijn ze met elkaar verbonden via doorgangen, zoals die befaamde passage die vertrekt in een zaal van het Brusselse Justitiepaleis, en uitkomt in het Paleis van de Drie Machten in Brüsel. Naast Horta en Van de Velde is Joseph Poelaert trouwens een architect naar wie vaak wordt verwezen in De Duistere Steden.
Acht van de verhalen zijn strips; de andere maken gebruik van diverse vertelvormen : illustratieboeken, kranten, kinderboeken, reisgidsen, luisterspelen, DVD's, enzovoort. En sinds 1996 ontwikkelen De Duistere Steden zich ook verder op het internet, waar talloze sites gewijd zijn aan het fenomeen, bvb www.urbicande.be en www.ebbs.net .
Lees hier
het interview met François Schuiten